niedziela, 31 lipca 2016

Niecodzienna




Szukam ciszy


nie krzycz serce 
świat głuchy i ślepy 
na codzienne rytmiczne pukanie 
usiądź w cieniu 
tam wszystko jest prostsze 
kontemplacja 
i ciche wołanie 


mówisz miłość 
kołacze i budzi 
marnotrawisz sekundy i lata 
popatrz 
ile się musisz natrudzić 
choćbyś wyło 
cóż znaczysz dla świata 
  

małą garścią 
uściskiem i bólem 
tętnisz bardziej niż hałas ulicy 
tylko ona o zmroku nie gaśnie 
nie krzycz serce 
świat serca nie słyszy 


Barbara Zofia Chomko



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz